Αναζητώντας ρίζες


Διάρκεια: 2 Μαρτίου – 24 Απριλίου 2021


Οργανωτής: NiMAC [Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας, Συνεργασία: Ίδρυμα Πιερίδη]


Επημελιτής: Ιουλίτα Τουμαζή


Χώρος: NiMAC


Καλλιτέχνες: Παναγιώτης Ανδρέου, Ed Compson, Serena Maria Dicks, Λίζυ Ιωαννίδου, Χριστιάνα Ιωάννου, Νεφέλη Κεντώνη, Ελένη Κινδύνη, Αλεξάνδρα Κρστιτς, Dize Kükrer, Μαριέττα Μαυροκορδάτου, Ελένη Οδυσσέως, Κατερίνα Παΐση, Νικολέτα Παπαξενοφώντος, Δέσποινα Πετρίδου, Ιωάννα Σίνκλαιρ, Κωνσταντίνα Σκαλιώντα, Ελένη Χανδριώτου, Νατάσα Χαραλάμπους.

Δελτίο Τύπου
Press Clippings
Έκθεση
Τούρκικα

Αναζητώντας ρίζες

To NiMAC [Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας, Συνεργασία: Ίδρυμα Πιερίδη] παρουσιάζει την έκθεση Αναζητώντας ρίζες, σε επιμέλεια Ιουλίτας Τουμαζή. 

Η έκθεση Αναζητώντας ρίζες συγκεντρώνει δεκαοκτώ καλλιτέχνες που γεννήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1990, οι οποίοι εξερευνούν την  έννοια της διαμόρφωσης ταυτότητας, εν μέσω μιας κρίσης ταυτότητας που επικρατεί τόσο στην Κύπρο, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Οι καλλιτέχνες, οι οποίοι επιλέχθηκαν μετά από ανοικτή πρόσκληση, διερευνούν, ανάμεσα σε άλλα ζητήματα, τον ρόλο των πολιτιστικών ριζών, της παράδοσης και της κληρονομιάς στην ανάπτυξη και τη διαχείριση της ταυτότητας, τον τρόπο που η γλώσσα δομεί την κάθε εξατομικευμένη υπόσταση και τον βαθμό στον οποίο η «κυπριακότητα», ή το ανήκειν σε μια πολιτισμική/εθνική ταυτότητα, επηρεάζει τον αυτοπροσδιορισμό μας.

Υιοθετώντας την έννοια των «ριζωμάτων», των Gilles Deleuze και Félix Guattari, η έκθεση δεν επιχειρεί να ανιχνεύσει τον μίτο διεξόδου από τον ατέρμονο λαβύρινθο των σύγχρονων ταυτοτήτων, αλλά ακολουθεί τις ρίζες που εναποτέθηκαν από τα διάφορα εικαστικά έργα, τα οποία συνδιαλέγονται διαρκώς μεταξύ τους, υποδεικνύοντας κάποια από τα στοιχεία που οι καλλιτέχνες κατανοούν ως καίρια συστατικά του εαυτού τους. Προσφεύγοντας σε ποικίλα θεωρητικά πλαίσια για τη διερεύνηση της ταυτότητας όπως, μεταξύ άλλων, την υπαρξιακή φιλοσοφία, τις τρίτου κύματος φεμινιστικές θεωρίες, τις μετα-αποικιακές και μετα-στρουκτουραλιστικές προσεγγίσεις, η έκθεση Αναζητώντας ρίζες εξετάζει το θέμα υπό το πρίσμα ενός πολυδιάστατου κριτικού φακού και με τη χρήση διαφορετικών μέσων, όπως η ζωγραφική, η κεραμική, η χαρακτική, η τέχνη του βίντεο, οι εγκαταστάσεις, οι νέες ψηφιακές τεχνολογίες, η φωτογραφία και η περφόρμανς. 

Ακολουθώντας τη θεωρία του Stuart Hall, μπορούμε να αντιληφθούμε την πολιτιστική ταυτότητα ως «ζήτημα που αφορά τόσο στο ‘‘γίγνεσθαι’’ όσο και στο ‘‘είναι’’ εφόσον αυτή ανήκει τόσο στο μέλλον όσο και στο παρελθόν, χωρίς να είναι κάτι το προϋπάρχον που υπερβαίνει τον χωροχρόνο, την ιστορία και την κουλτούρα. Οι πολιτιστικές ταυτότητες έχουν σημείο προέλευσης όπως και ιστορίες, αλλά όπως κάθε τι το ιστορικό, υπόκεινται σε ένα διαρκή μετασχηματισμό. Πέραν της αέναης πρόσδεσής τους σε ένα θεμελιώδες παρελθόν, υπόκεινται στο συνεχές ‘‘παιγνίδι’’ της ιστορίας, της κουλτούρας και της δύναμης. Πέραν του ότι βασίζονται σε μία απλή ανάκτηση του παρελθόντος, το οποίο αναμένει να ανακαλυφθεί και που όταν ανακαλυφθεί θα διασφαλίσει την αίσθηση του εαυτού μας στην αιωνιότητα, οι ταυτότητες είναι τα ονόματα που δίνουμε στους διάφορους τρόπους με τους οποίους τοποθετούμαστε και εντός των οποίων θέτουμε τους εαυτούς μας σε σχέση με τις αφηγήσεις του παρελθόντος.»

Παρόλο που είναι αδύνατο να εντοπίσουμε και να πλάσουμε μία και μοναδική πολιτιστική ταυτότητα, η προσπάθεια να τη διερευνήσουμε έχει αποδειχθεί πηγή έμπνευσης για τη νέα γενιά που, ως παιδιά/εγγόνια μιας μεταμοντέρνας εποχής, μοιράζονται ανησυχίες οι οποίες διασυνδέονται με τη διάλυση των ψευδαισθήσεων από τις μεγάλες αφηγήσεις του παρελθόντος, ενώ ενστερνίζονται μία αποσπασματική κοσμοθεωρία και κατά συνέπεια μία αποσπασματική, μη-γραμμική και μη-μοναδική άποψη της υποκειμενικότητας. Η κρίση ταυτότητας είναι αναμφισβήτητα ακόμη πιο έντονη σε ένα μετααποικιακό χώρο, όπως η Κύπρος, που πάλεψε ιστορικά με διαφιλονικούμενες αφηγήσεις και μύθους σε σχέση με την πολιτιστική και εθνική της ταυτότητα. Ως εκ τούτου, η έκθεση Αναζητώντας ρίζες είναι μια προσπάθεια εξερεύνησης των ποικίλων τρόπων με τους οποίους οι νέοι καλλιτέχνες επαναπροσδιορίζουν τα καίρια χαρακτηριστικά του ανήκειν.

Διάρκεια: 2 Μαρτίου – 27 Απριλίου 2021

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Σάββατο: 10πμ-9μμ

 

Köklerini Arama

Köklerini Arama sergisi, doksanlı yıllarda doğmuş on sekiz sanatçıyı bir araya getiriyor. Sanatçılar Kıbrıs’ta ve dünyada süregelen kimlik krizi sırasında kimlik oluşumu kavramını inceliyorlar. Açık başvuru ardından seçilen sanatçılar, kültürel mirasın, geleneklerin ve kökenlerin kimlik oluşumundaki rolünü, dilin kişinin öznelliğini oluşturma yolunu ve “Kıbrıslılığa” veya kültürel/milli bir kimliğe ait olmanın kişinin öz algısındaki rolünü sorguluyorlar.

Gilles Deleuze ve Félix Guattari’nin “rizomlar” kavramını benimseyen sergi, sonu gelmeyen modern kimlikler labirentinden çıkışı aramıyor; birbirleriyle bağlantılı farklı sanat eserlerinin oluşturduğu kökleri, sanatçıların kendi bileşenleri olarak algıladıkları unsurlar eşliğinde takip ediyor. Varoluşçu felsefe, üçüncü dalga feminizm ve post-yapısalcılık gibi çeşitli çalışma alanlarına başvurarak kimlik kavramını sorgulayan Köklerini Arama sergisi, konuyu çok yönlü, kritik bir bakış açısıyla ve resim, seramik, grafik, video sanatı, montaj, yeni dijital teknolojiler, fotoğraf ve performans gibi birçok medya eşliğinde ele alıyor.

Tek bir kültürel kimliğin belirlenip kalıba dökülmesinin imkânsız olmasıyla beraber, bunu incelemenin yeni kuşak için bir ilham kaynağı olduğu gözlemlenmiştir. Postmodern dönemin çocukları ve torunları olarak yeni kuşak, geçmişin hayal kırıklıklarıyla ilgili endişeleri paylaşır ve buna karşılık, bütün ve doğrusal olmayan, çok yönlü bir dünya görüşünü kabullenir. Kimlik krizi Kıbrıs gibi postkolonyal bölgelerde daha da baskındır. Tarihleri süresince çelişkili hikayeler ve efsanelerle savaşmak bu bölgelerin kültürel ve milli kimliğini etkilemiştir. Bu nedenle, Köklerini Arama sergisi genç sanatçıların aidiyeti ve aidiyetin özelliklerini nasıl tanımladıklarını gözlemlemeyi amaçlar.

Ioulita Toumazi

Küratör