[Eglish follows]
Κυριακή Κώστα
Απάντηση στο Νερό Καμμένο του Κάρλος Φουέντες, 2020
Βίντεο
Συγγραφή: Κυριακή Κώστα
Γλωσσική επιμέλεια: Στέφανος Στεφανίδης
Υποστηρικτές: British Arts Council, Energy Systems, Well Projects,
Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου
Το νερό—οι κινήσεις του, οι κύκλοι του και η ικανότητά του να διατηρεί μνήμη—αποτελεί διαχρονικά κεντρικό στοιχείο στην πρακτική της καλλιτέχνιδας. Το ενδιαφέρον της αναζωπυρώθηκε όταν ήρθε σε επαφή με το Burnt Waters του Carlos Fuentes, ένα βιβλίο που το πήρε στα χέρια της σχεδόν αυθόρμητα και το βρήκε απροσδόκητα μεταμορφωτικό. Η συλλογή διηγημάτων του Fuentes, με τις διττές και συχνά φαντασιακές αφηγήσεις της, σημαδεμένες από τραγωδία, απώλεια και φασματικές παρουσίες, απεικονίζει την Πόλη του Μεξικού ως έναν τόπο σε διαρκή κίνηση—μια πόλη που καταστρέφεται και αναγεννιέται επανειλημμένα, σαν φοίνικας που αναδύεται από τις στάχτες του. Σαγηνευμένη από τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα ρευστότητας και ροής στο βιβλίο, η καλλιτέχνιδα αφιέρωσε μεγάλο μέρος του χρόνου της στη συλλογή λέξεων, εικόνων και αποσπασμάτων γύρω από το νερό και την κίνηση. Τα σύντομα κείμενα που παρουσιάζονται εδώ προέκυψαν από αυτή τη διαδικασία· δομημένα ως αφηρημένη επιστολική αφήγηση, συμπυκνώνουν και αναδιαμορφώνουν το λεξιλόγιο της ρευστής γλώσσας του Fuentes. Μέσα από αυτή τη διαδικασία επανεγγραφής, η γλώσσα του Burnt Waters αποκτά νέα ζωή επιστρέφοντας ως μια σειρά επινοημένων κειμένων γύρω από την αλλαγή, τη συνέχεια και τη μεταμόρφωση.
Kyriaki Costa
Burnt Waters, A Response to Carlos Fuentes, 2020
Βίντεο
Writer: Kyriaki Costa
Copy editing: Stephanos Stephanides
Supporters: British Arts Council, Energy Systems, Well Projects,
Ministry of Education and Cultural Affairs CY
Water—its movements, its cycles, and its capacity to hold memory—has long been central to the artist’s practice. Her interest was renewed upon encountering Burnt Waters by Carlos Fuentes, a book she picked up instinctively and found unexpectedly transformative. Fuentes’ collection of Janus-faced stories, marked by tragedy, loss, and spectral presences, portrays Mexico City as a place in perpetual motion: a city repeatedly destroyed and reborn, much like a phoenix rising from its own ashes. Drawn to the book’s recurring motifs of liquidity and flow, the artist spent considerable time gathering words, images, and fragments related to water and movement. The short texts presented here emerge from that process. Structured as an abstract epistolary narrative, they distill and reconfigure Fuentes’ liquid vocabulary. Through this act of rewriting, the watery language of Burnt Waters takes on new life, returning as a series of fictional reflections on change, continuity, and transformation.